W starożytności Albania wchodziła w skład prowincji rzymskiej
Ilirii, mieszkali tu Ilirowie, którzy wymieszali się później z
Trakami i Słowianami. Po 395 roku przyłączona została do cesarstwa
bizantyjskiego. Na przełomie VI i VII wieku napłynęły tu plemiona
słowiańskie, przez pewien czas tereny Albanii wchodziły w skład
carstwa Bułgarii.
Pierwsze państwo albańskie powstało w XII wieku, w XIV wieku zostało
podbite przez Serbów. Około 1435 Turcy zajęli Albanię, wyzwoliła się
ona jednak po powstaniu zainicjowanym przez Skanderbega. Pod koniec
XV wieku Turcy znów zajęli kraj, podupadł on pod względem
cywilizacyjnym. Feudałowie powoli i systematycznie przechodzili na
islam, zachowując swe majątki i uprawnienia. Często piastowali
wysokie funkcje w państwie tureckim (np. Ali Pasza).
W XIX wieku wzmogły się ruchy niepodległościowe, Albańczycy
przyłączyli się do antytureckich powstań serbskich i wojny z lat
1912-1913. W 1913 po konferencji londyńskiej Albania wybiła się z
trudem na niepodległość – nie powiodły się plany rozdzielenia jej
między Serbię i Grecję. Na monarchę albańskiego wybrano niemieckiego
arystokratę i oficera armii niemieckiej Wilhelma von Wied. Niemiec
przybył do Albanii w 1914 lecz już po kilku miesiącach opuścił kraj
wobec niekończących się buntów na prowincji, podsycanych przez
Grecję i Włochy.
Podczas I wojny światowej była okupowana przez Serbów, Austriaków i
Włochów, pragnących podziału jej terytorium. Okupacja przyniosła
także pozytywne skutki - m.in wybudowano pierwsze trwałe drogi
(głównie przez Austriaków).
Konferencja z 1920 zatwierdziła niepodległość Albanii (ujął się za
nią Woodrow Wilson). Zdetronizowano Wilhelma von Wieda (nie ogłosił
abdykacji) i proklamowano republikę.
W 1928 konserwatywny premier Ahmed Zogu koronował się na króla,
wiążąc kraj politycznie i militarnie, a nade wszystko gospodarczo z
Włochami Benito Mussoliniego. Włochy zajęły Albanię w kwietniu 1939,
łamiąc swe zobowiązania międzynarodowe i obalając króla. 16 kwietnia
1939 król Włoch, Wiktor Emanuel III, został ogłoszony królem
Albanii. Po 1941 do protektoratu albańskiego przyłączone zostało
Kosowo. 1943-1944 okupacja hitlerowska, w kraju działa silna
partyzantka zdominowana przez komunistów. 28 listopada 1944 Albania
ogłoszona została republiką ludową, władzę przejęła komunistyczna
APP kierowana przez Envera Hodżę. Nie powiodły się plany Tito
stworzenia Wielkiej Jugosławii (z Albanią i Bułgarią jako kolejnymi
członami federacji), co spowodowało późniejszą wrogość pomiędzy Tito
i Hodżą.