500-200 p.n.e. – tereny dzisiejszej Austrii zamieszkiwane przez plemiona
celtyckie
15 p.n.e. – podbicie tych ziem przez Cesarstwo Rzymskie
IX wiek – Marchia Wschodnia (Ostmark) Karola Wielkiego
976-1246 – panowanie dynastii Babenbergów
od 1276 – panowanie dynastii Habsburgów
1477 – odziedziczenie Franche-Comte i Niderlandów.
1516 – wnuk cesarza Maksymiliana – Karol I Habsburg królem Hiszpanii.
1519 – Karol I Hiszpański – cesarzem niemieckim Karolem V.
1526 – bitwa pod Mohaczem – uzyskanie tronów Czech i Węgier.
1556 – Abdykacja Karola V – rozdziela swoje imperium na dwie części, oddając
Hiszpanię, Niderlandy, Franche-Comte, Lombardię, Neapol, Sycylię, Sardynię i
kolonie w Ameryce swojemu synowi Filipowi II, a tereny dzisiejszej Austrii,
Śląsk, Czechy i zachodnie Węgry z cesarstwem Niemiec swojemu bratu
Ferdynandowi. Habsburgowie dzielą się tym samym na linię hiszpańską i
austriacką.
1683 – zwycięstwo wojsk Jana III Sobieskiego i niemieckich nad armią turecką
pod Wiedniem
1699 – pokój w Karłowicach z Turcją.
1714 – Pokój w Rastatt (patrz pokój w Utrechcie) z Francją i Hiszpanią.
1720 – Zamiana Sardynii na Sycylię z Sabaudią.
1735 – Strata na rzecz Burbonów hiszpańskich Neapolu i Sycylii.
1740-1763 wojny o Śląsk z Prusami przegrane przez Austrię. Habsburgowie
tracą na rzecz Prus większość Śląska (bez Opawy i Cieszyna).
II poł. XVIII w. – panowanie Marii Teresy. Pierwsze reformy w duchu
centralizmu i "oświeconego absolutyzmu".
koniec XVIII w. – reformy Józefa II, ograniczające wpływy szlachty i
Kościoła na władzę państwową, reforma edukacji, armii i sądownictwa.
1772– Austria uczestniczy w I rozbiorze Polski
1704 r. muszkieter austriacki
Innsbruck
1775 – przyłączenie Bukowiny do Austrii
1792 – początek wojen z rewolucyjną Francją.
1795 – Utrata Niderlandów Austriackich na rzecz Francji.
1795 - Bierze udział w III rozbiorze Polski
1804 – z ziem należących do Habsburgów austriackich powstaje Cesarstwo
Austriackie.
1806 – Święte Cesarstwo Rzymskie (I Rzesza) rządzone przez Habsburgów od
XIII w. zostaje rozwiązane pod presją zwycięskiego Napoleona.
1809 – Po pokoju w Schönbrunn cesarz utracił tereny północnej Galicji
(Lublin, Kielce, Kraków) na rzecz Księstwa Warszawskiego oraz Dalmację i
Słowenię na rzecz Cesarstwa Francji.
1815 – kongres wiedeński – potwierdzenie utraty przez Habsburgów Belgii i
ziem III rozbioru Polski, odzyskanie terenów Dalmacji i Słowenii. Zyskanie
Wenecji. Powstanie Związku Niemieckiego, na którego czele stanął cesarz
Austrii.
18 sierpnia 1830 – w pałacu Schönbrunn koło Wiednia na świat przychodzi
Franciszek Józef von Habsburg, przyszły cesarz Austrii Franciszek Józef I.
1846 – przyłączenie Rzeczypospolitej Krakowskiej.
1848 – abdykacja cesarza Ferdynanda I i wstąpienie na tron 18-letniego ]
Franciszka Józefa I (niem. Franz-Joseph I).
1848-1849 – Wiosna Ludów i wojna austriacko-węgierska o niepodległość
państwa Madziarów. Austriacy przy pomocy Rosjan stłumili rewolucję. Ciężkie
represje na terenie Węgier.
1853-1855 – Wrogie Rosji stanowisko Austrii w czasie wojny krymskiej.
Pogorszenie stosunków z Rosją.
1859 Wojna austriacko-francuska: Bitwa pod Solferino – utrata Lombardii na
rzecz Sardynii. Klęska austriacka przyczyną zjednoczenia Włoch pod berłem
króla Sardynii.
1866 – wojna austriacko-pruska o supremację na terenie Niemiec. Przegrana
Austriaków pod Sadową i utrata hegemonii w Niemczech na rzecz Prus, utrata
na rzecz sprzymierzonych z Prusami Włoch terytoriów Wenecji.
od 1867 – w wyniku klęski w wojnie z Prusami nastąpiły reformy państwowe.
Powstanie dualistycznej monarchii Austrii i Węgier. Austria (Przedlitawia)
objęła tereny Austrii właściwej, Słowenii, Dalmacji, Czech, Moraw, Śląska,
Galicji i Bukowiny. Galicja cieszyła się rozszerzoną autonomią z sejmem i
rządem. Nastąpiła demokratyzacja systemu władzy w państwie.
1878 – w toku wojny rosyjsko-tureckiej, Austria rozpoczęła zbrojną okupację
Bośni i Hercegowiny.
1908 – aneksja Bośni i Hercegowiny;
1914 – Austro-Węgry przystąpiły do wojny światowej po stronie Niemiec.
Okupowały tereny Królestwa Polskiego, gdzie ustanowione zostało m.in.
generał-gubernatorstwo austriackie ze stolicą w Lublinie.
1916 – śmierć Franciszka Józefa, na tron wstąpił cesarz Karol I.
1918 – plan Karla Rennera i Otto Bauera ("Zagadnienie narodowości a
socjaldemokracja") utworzenia w ramach Cesarstwa Austro-Węgierskiego
federacji narodów (zakończył się fiaskiem). Aurel Popovici przedstawił plan
zbudowania w ramach Austrii 15 kantonów narodowościowych. Na propozycję nie
godzą się głównie Węgrzy, którzy straciliby w wyniku reformy kluczową
pozycję w związku z Austrią.
1918 – powstała republika z socjaldemokratą Karlem Rennerem na czele.
Nastąpiło odłączenie się Węgier, Czechosłowacji (problem z Niemcami
Sudeckimi) i ziem jugosłowiańskich.
1919 – Austria podpisała traktat z Saint-Germain-en-Laye, w którym zgodziła
się ze stratami terytorialnymi, ograniczeniem liczby wojska oraz z zakazem
połączenia się z Niemcami. Nastąpiły plebiscyty w Karyntii i w Burgenlandzie
wygrane przez Austrię. Oba kraje związkowe w większości zostały przyłączone
do Austrii (Karyntia powróciła, natomiast Burgenland był wcześniej
terytorium węgierskim, na którym przeważała ludność niemieckojęzyczna).
1918-1922 – zabiegi Austrii o przyłączenie sie do Niemiec. Projekt ten miał
poparcie socjaldemokratycznego rządu Karla Rennera, wtórował temu także obóz
wszechniemiecki. Zdecydowanie przeciwni "Anschlussowi" byli chrześcijańscy
demokraci, którzy opowiadali się za niezależnością Austrii. Ostatecznie
sprawę uregulowało wydanie 4 października 1922 r. tzw. Protokołów
Genewskich, w których mocarstwa Ententy udzieliły Austrii 650 mln złotych
koron pożyczki, w celu uzdrowienia austriackiej gospodarki. W zamian Austria
wyrzekła się "Anschlussu".
1929 – zawarty został układ o unii celnej, walutowej i ekonomicznej między
Republiką Austrii a Niemcami (zwany "ukrytym anszlusem"), unieważniony
wkrótce decyzją Rady Ligi Narodów.
1932-1938 rządy przedstawicieli Partii Chrześcijańsko-Społecznej pod wodzą
Engelberta Dolffussa i Kurta von Schuschnigga. Austria próbowała opierać swe
bezpieczeństwo międzynarodowe na paktach z Włochami i Wielką Brytanią. PCh-S
w przeciwieństwie do narodowych socjalistów i socjaldemokratów była
przeciwna Anschlussowi. Zaznaczył się silny wpływ Kościoła katolickiego na
bieg spraw w kraju.
13 marca 1938 – Anschluss Austrii (przyłączenie) do III Rzeszy jako
prowincja Ostmark. Na czele rządu stał Arthur Seyss-Inquart. Anschluss
został poparty przez socjaldemokratów austriackich (vide: Karl Renner).
jesień 1938 – do Austrii przyłączona została część ziem sudeckich odebranych
Czechosłowacji.
kwiecień 1945 – wojska radzieckie opanowały większość terytorium Austrii i
zdobyły Wiedeń. Powstał rząd Karla Rennera, opierający się na koalicji
socjalistów, chadeków i komunistów. Zyskał akceptację ZSRR, później także i
zachodnich aliantów.
4 lipca 1945 – 4 mocarstwa zawarły porozumienie w sprawie Austrii, powstała
Rada Sojusznicza sprawująca władzę zwierzchnią nad krajem. Miała prawo
zatwierdzić konstytucję, poza tym akceptowała (lub nie) decyzje
prowizorycznego rządu i parlamentu austriackiego. Taka akceptacja wymagała
zgody wszystkich 4 mocarstw.
podział Austrii na strefy okupacyjne – amerykańską, brytyjską, francuską i
radziecką; Wiedeń podobnie jak Berlin podzielony na 5 sektorów (w tym jeden
zarządzany wspólnie)
20 grudnia 1945 – premier Karl Renner został wybrany na stanowisko
prezydenta II Republiki, premierem został chadek Leopold Figl. Utworzył on
rząd oparty na koalicji komunistów, socjalistów i chadeków (mimo iż chadecja
posiada samodzielnie większość w Radzie Narodowej). Rządy
socjalistyczno-chadeckie trwały do 1966 r. W 1948 r. gabinet opuścili
komuniści (w wyniku protestu przeciwko planowi Marshalla).
1946 – reformy społeczne w kraju, m.in. upaństwowienie wielkich
przedsiębiorstw (banki, kopalnie). Pierwsze ustawy denazyfikacyjne –
obostrzone na żądanie aliantów.
1953 – zmiana szefa rządu – Leopolda Figla zastąpił Julius Raab.
kwiecień 1955 – w Moskwie kanclerz Austrii Julius Raab i minister spraw
zagranicznych Leopold Figl podpisali porozumienie.
15 maja 1955 – Traktat państwowy w sprawie odbudowy niezawisłej
demokratycznej Austrii podpisany przez ministrów spraw zagranicznych ZSRR,
Wielkiej Brytanii, USA, Francji i Austrii;
27 lipca 1955 – wejście w życie traktatu;
26 października 1955 – parlament Austrii uchwalił konstytucję oraz
deklarację o wieczystej neutralności.
26 października 1955 – ostatni żołnierz Armii Radzieckiej opuścił granice
Austrii.
6 grudnia 1955 – cztery mocarstwa ostatecznie uznały wieczystą neutralność
Austrii.
15 grudnia 1955 – Austria została przyjęta do ONZ.
16 kwietnia 1956 – Austria została przyjęta do Rady Europy.
1960 – przystąpienie do EFTA;
1961 – w Wiedniu odbyła się konferencja międzynarodowa z udziałem Johna
Kennedy'ego i Nikity Chruszczowa.
1966 – chadecy przejęli całkowitą władzę w państwie. Rozpoczęły się rządy
Josepha Klausa.
1968 – zgoda na powrót ostatniego następcy tronu (kronprinza) Ottona
Habsburga do kraju. Nie udało mu się jednakże odzyskać swego majątku.
1970 – wygrana w wyborach socjalistów Brunona Kreisky'ego. Rządy
mniejszościowe z poparciem Partii Wolnościowej, później samodzielne rządy
socjaldemokratów.
1971 – były minister spraw zagranicznych Kurt Waldheim został wybrany na
sekretarza generalnego ONZ. Przedłużono jego kadencję w 1976 r.
1973 – Austria w przeciwieństwie do innych krajów Europy Zachodniej poparła
w konflikcie żydowsko-arabskim Arabów, przez co naraziła się na pogorszenie
stosunków z Izraelem.
1981 – Kurt Waldheim odszedł ze stanowiska sekretarza ONZ.
1983 – przegrana socjaldemokratów w wyborach. Doszło do utworzenia koalicji
narodowców i socjalistów pod przywództwem Freda Sinowatza.
1986 – Kurt Waldheim został prezydentem Austrii. W 1987 r. rozpoczął się
jego bojkot przez Stany Zjednoczone (ma zakaz wstępu do tego kraju,
nieuchylony do dziś) oraz Izrael (wycofał swego ambasadora z Austrii).
Powodem są zarzuty o udział w eksterminacji greckich Żydów podczas II wojny
światowej.
1987 – po krótkotrwałej koalicji socjaldemokratów z populistami z Partii
Wolnościowej powrót do idei koalicji "czerwono-czarnej". Szefem rządu został
Franz Vranitzky.
1989 – rząd złożył wniosek o podjęcie negocjacji członkowskich ze
wspólnotami europejskimi.
1992 – w wyborach prezydenckich zwyciężył Thomas Klestil. Koniec bojkotu
Austrii przez USA i Izrael.
1 stycznia 1995 Austria została pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej.
Zachowała jednakże neutralność (pozostaje poza strukturami UZE).
Przedstawiciel Austrii został komisarzem ds. rolnictwa w komisji Jacquesa
Santera.
1997 – kanclerz Viktor Klima objął urząd. Franz Vranitzky odszedł na
polityczną emeryturę.
1998 – Austria sprawowała półroczne przewodnictwo w Unii Europejskiej.
1999 – Austriak Walter Schwimmer wygrał rywalizację z Hanną Suchocką o
funkcję sekretarza generalnego Rady Europy.
2000 – skandal międzynarodowy związany z dojściem do władzy Partii
Wolnościowej Jörga Haidera jako juniorpartnera chadecji. Kanclerzem został
Wolfgang Schüssel (ÖVP – Partia Ludowa). Rozpoczął się prawie roczny bojkot
Austrii na forum Unii Europejskiej zakończony po opublikowaniu raportu
"trzech mędrców".
1 stycznia 2001 – Austria przystępuje do unii monetarnej wewnątrz Unii
Europejskiej, zmiana szylinga austriackiego na euro.
2002 – kryzys rządowy w Austrii w związku z odroczeniem reformy podatkowej.
Ponowne wybory do Rady Narodowej – przytłaczająca wygrana chadeków (44%
głosów). Rozpoczął pracę Konwent Konstytucyjny mający za zadanie opracować
nową konstytucję dla kraju (poprzednia pochodziła jeszcze z 1920 r.).
2003 – sformowanie nowego gabinetu kanclerza Schüssela.
2004 – wybory prezydenckie w Austrii.
2007 – rozpoczęcie rządów wielkiej koalicji partii socjaldemokratycznej i
chadeckiej.